Acordes y tablaturas
Los fayeos de mayo Lucas 15
Álbum: Lucas 15
- 9
- visitas
- 1
- versión
Versiones
1 versiónLetra
Les lluces de la ciudá llíndienme cabo la mar hasta la playa balera ondel carbón y larena sabracen una vez más. El presente queda atrás, presu del atapecer. Pasen sieglos nun momentu, y oigo como nun llamentu la voz de la soledá. Andarina, vienes tarde, andarina, vienes tarde, vistida de sol y orbayu, traes oro, plata traes a los fayeos de mayo. Pente ñubes de robín, siento lalma mineral, trabayada en desengaños, apagada comol faro duna mar descoria gris. Fatigáu del camín, engurriáu pol bramar dinnumerables hibiernos, suaño los díes eternos, espierto en nueches sin fin. Andarina, vienes tarde, andarina, vienes tarde, esllumando comol rayu, risca lalba desmeralda pelos fayeos de mayo, pelos fayeos de mayo. Pente calles de cristal, tronal cantu del nordés con pallabres de poeta, evocándome una idea, tresportándome al llugar ... ... onde ñaguo volver, ente los montes del sur, onde vuelal sitiu míu, onde too tien sentíu, onde soi quien quiero ser. Andarina, vienes tarde, andarina, vienes tarde, endolcada nel to cantu. Yá relluma la rosada pelos fayeos de mayo, pelos fayeos de mayo. Cuántes promeses traxeras con aquella primavera y marcharon col verano. Llevóme la vida entera regresar a la to vera y a los fayeos de mayo. Andarina, vienes tarde, andarina, vienes tarde, vistida de sol y orbayu. Yá ye tiempu que descanses so los fayeos de mayo. Andarina, vienes tarde, andarina, vienes tarde, esllumando comol rayu. Risca lalba desmeralda pelos fayeos de mayo.