Non chores máis

De que me lembro, xente sentada ali

na gravada terra baixo o sol.

observando , hipocritas

Disfrazados rondando o redor

Amigos presos, amigos sorindo asi

Para nuna mais

Cando todo isto

Quero recordar

Hora de non mirar atrás.

Non , non chores máis

Non , non chores Máis

De que me lembro, xente sentada ali

na gravada terra baixo o ceo.

observando , estrelas

Xunto a fogeiriña de papel

Quentar o firo

Requentar o pan

E contigo comer

Cos pes n amañan pisar o chan

Ganas de virver ahí se Deus quixer.

Todo ,todo ,todo vai estar ben. ( OITO VECES APROXIMADO)

Non , non chores máis

Non , non chores Máis

Manuelinho. Albarellos de Monterrei. Galiza. Espero sexa do voso agrado.