Pero que jallo é! Heredeiros da Crus

Vivian todos xuntos nun jalinheiro
jalinhas, cans, porcos e mais
coelhos
e tamen comian no vasieiro.
Pero o protajonista era un jalo
xa que fasia el un jran papelaso
tinha a todos aljareados.
Churras, churras, churras que jallo
é!
Churras, churras, churras que
jallo é!
Nom era de pelea nem tampouco de
jerra
era deses jalos con moita cresta
cacarea jalinha, cacarea.
Todolos animais moi mosqueados
fixeron a maleta e foronse do ajro
¡ai como canta este jalo!
Era moito jalo, era Juan do ajro
vaia peiterasos que da o condenado